همان‌طوری‌ که در شکل زیر نشان داده شده است، ساختمان‌سازی نه تنها موجب مصرف منابعی نظیر انرژی و مواد اولیه می‌شود، بلکه باعث تولید پسماند و آلاینده‌های مخرب هوا نیز می‌گردد. با رشد اقتصاد و جمعیت، طراحان و سازندگان ساختمان با چالش جدیدی روبرو شدند و آن نیاز به طراحی و ساخت تأسیساتی قابل دسترس برای عموم، ایمن، سالم، کارا و دارای کمترین تأثیر مضر روی محیط زیست می‌باشد.
راه حل ارائه شده برای این چالش عبارت است از؛ وجود یک سیستم جامع و هم نیروزاد که تمام مراحل چرخه حیات ساخت  ساختمان در آن مورد توجه قرار گیرد. در این سیستم تعهد نسبت به حفاظت و مراقبت از محیط زیست افزایش پیدا کرده و بین هزینه، فواید محیط زیستی، اجتماعی و بشری تعادل بهینه‌ای برقرار می‌شود.
اهدافی که در طراحی مناسب ساختمان دنبال می‌شود عبارتند از: اجتناب از اتلاف منابع انرژی، آب،  مواد اولیه، جلوگیری از تخریب محیط زیست و در نهایت ایجاد محیطی ایمن، قابل زندگی، راحت و مقاوم.     
به طرق مختلف می‌توان ساختمان مناسب را طراحی کرد ولی شش پارامتر اصلی زیر به طور کلی در تمام موارد باید در نظر گرفته شود:
 EPA's New England Regional Laboratory (NERL)

بهینه‌سازی پتانسیل‌های موجود در محل
ساختن ساختمان‌های مناسب، بستگی زیادی به انتخاب صحیح محل ساخت دارد. حتی الامکان باید از مصالح ساختمان‌های قدیمی استفاده مجدد نمود. تعیین موقعیت، جهت‌گیری و چشم‌انداز یک ساختمان می‌تواند روی اکوسیستم محلی، نوع حمل و نقل و مصرف انرژی تأثیر بگذارد. بهتر است این موارد در فاز اولیه طراحی در نظر گرفته شود.

بهینه‌سازی مصرف انرژی

با کاهش ذخایر فسیلی، نگرانی‌های بسیاری به وجود آمده است. اثر گازهای گلخانه‌ای روی اوضاع جو جهانی در حال افزایش می‌باشد. در نتیجه؛ باید برای کاهش مصرف انرژی، افزایش راندمان و استفاده از منابع قابل تجدید در تأسیسات راه حلی یافت.

حفاظت از منابع آب

در بسیاری از بخش‌های کشور، منابع آب شرب، کمیاب یا نایاب می‌باشد. در ساختمان مناسب؛ باید کاهش، کنترل یا تصفیه رواناب در محل و استفاده بهینه از آب در نظر گرفته شده باشد و در صورت امکان، از آب، استفاده مجدد یا باز چرخش شود.

استفاده از محصولات مرجح از نظر زیست محیطی

در ساختمان مناسب از مصالحی استفاده شود که اثرات زیست محیطی چرخه حیات از قبیل؛ گرم‌شدن جهانی را به حداقل رساند، مانع از بین رفتن منابع طبیعی بشود و حداقل سمیت را برای انسان داشته باشد. با کاربرد این مصالح، اثرات مضر زیست محیطی ناشی از ساخت و ساز تا حد چشمگیری کاهش می‌یابد.

بهبود کیفیت محیط درون ساختمان

کیفیت محیط ساختمان (IEQ)؛ تأثیر به سزایی روی سلامت ساکنین، راحتی و راندمان آن دارد. در ساختمان بایستی نور مناسب و تهویه وجود داشته باشد و رطوبت نیز کنترل شود. همچنین باید به فیلتر هوای تهویه شده و کاهش آلاینده‌های شیمیایی، بیولوژیکی و رادیولوژیکی توجه شود.

بهینه‌سازی روش نگهداری

در نظر گرفتن ملاحظات نگهداری و بهره‌برداری در طراحی ساختمان باعث، سالم‌سازی محیط کار کارگران، کاهش هزینه انرژی و منابع و بالا رفتن راندمان می‌شود. از این رو باید سعی شود که  مصالح و سیستم‌هایی انتخاب شود که تا حد ممکن ساده بوده، نیاز به نگهداری پیچیده نداشته و به آب، انرژی، مواد شیمیایی و شوینده کمتری احتیاج داشته باشد. از این طریق هزینه چرخه حیات تا حد زیادی کم می‌گردد.